Bêasteng

bername

Wextê Weşanê Pêncşem 19.45

BEHRA KESK
Çîroka Egeyê… Bêguman çirokek bi ken bi çoş û kelecanek bêhempa… 
Di nav xeyalên salên notan û li bajarokek Egeyê xwe ji bîr bikin. Xeyala wan mirovên ruken, dilgerm û ew zarokên dilşad bikin. Di koçeyên wan de deng û qêrîna motor û traktoran… Xeyala Çêlekên ku bi aramî lêva rê diçêrin bikin, xeyala spîndar û biyen nav goristanan bikin, xeyala deştên ku bi şinatayê xwe wek behrek kesk xuya dibe bikin , xeyala wan rêyên ku wek marê nav wan deştan de dirêj dibe bikin.  Heyran em bîstek ji derd û kedera dinyayê xwe dûr bikin. Ma nabe. Li vê bajarokê, paşgotinî heye lê bele fesadî tune, eşq û evîn heye kes rê nade ixanetê… Ne bi tenê telefonên berikan telefonên din jî tûne. Hevaltî û hogiriyek cîraniyek ji dil heye. 

YEŞİL DENİZ
Sımsıcak bir Ege hikayesi: Yeşil Deniz…
Doksanlı yıllarda bir Ege kasabası hayal edin. Sıcak samimi insanların yaşadığı tipik ege evlerini, sokaklarında motosiklet çığlıklarını, traktör seslerini, yol kenarında usul usul otlayan ineklerini, yemyeşil bir denizi andıran ovalarını, mezarlığındaki servilerini, dağlarındaki ağaçlarını ve uzayıp giden incecik yollarını. İşte böyle bir yerdir Yeşilova kasabası. Belediye hoparlöründen 24 saat anonsların yapıldığı, herkesin herkesi tanıdığı ve hakkında dedikodu yapacak kadar malumata sahip olabildiği, bırakın cep telefonlarını henüz normal telefonların bile her evde bulunmadığı; aşkların, komşulukların, arkadaşlıkların en sahici halleriyle yaşandığı sıcacık, sevimli bir yer.